تمام فرج [و گشایش در امر ظهور] بستگی به هلاکت فلانی از بنی العباس دارد.!

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ اَلْحَسَنِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مَهْزِيَارَ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِيسَى عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ اَلْمُخْتَارِ قَالَ حَدَّثَنِي اِبْنُ أَبِي يَعْفُورٍ قَالَ: قَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ (عَلَيْهِ السَّلاَمُ) أَمْسِكْ بِيَدِكَ هَلاَكَ اَلْفُلاَنِيِّ اِسْمُ رَجُلٍ مِنْ بَنِي اَلْعَبَّاسِ وَ خُرُوجُ اَلسُّفْيَانِيِّ وَ قَتْلُ اَلنَّفْسِ وَ جَيْشُ اَلْخَسْفِ وَ اَلصَّوْتُ.
قُلْتُ: وَ مَا اَلصَّوْتُ أَ هُوَ اَلْمُنَادِي؟!
فَقَالَ: نَعَمْ وَ بِهِ يُعْرَفُ صَاحِبُ هَذَا اَلْأَمْرِ.
ثُمَّ قَالَ: اَلْفَرَجُ كُلُّهُ هَلاَكُ اَلْفُلاَنِيِّ مِنْ بَنِي اَلْعَبَّاسِ.

خبر داد بما احمد بن محمّد بن سعيد که حدیثی را روایت كرد برایش علىّ‌ بن حسن و او از علىّ‌ بن مهزيار و او از حمّاد بن عيسى و او از حسين بن مختار و او از ابن ابى يعفور که روایت کرد که ابوعبداللّٰه [حضرت امام جعفر صادق] (عليه السّلام) بمن فرمود:
نابودى فلان كس را بدست داشته بشمار [نام يكى از رهبران بنى عبّاس (لعنة الله علیهم) در آخرالزمان] و سپس خارج شدن سفيانى (لعنة الله علیه) را و سپس كشته شدن يكنفر [نفس زکیه] و فرو رفتن لشكرى [از مزدوران سفیانیِ ملعون] در زمين و شنیده شدن صدا را [ندهی آسمانی].
عرض كردم: کدام صدا؟ آيا منظورتان همان ندای آسمانی است‌؟
فرمود: آرى و صاحب اين امر [حضرت صاحب الامر (علیه السلام)] بوسیلۀ همان نداء شناخته خواهد شد.
سپس فرمود: همۀ فرج [و گشایش در امر ظهور] در نابودى فلانى از بنى العباس است.
منابع:
الغيبة ، شیخ نعمانی: جلد ۱ ، صفحه ۲۵۷.
إثبات الهداة بالنصوص و المعجزات: جلد ۵ ، صفحه ۳۶۶.
بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (علیهم السلام): جلد ۵۲ ، صفحه ۲۳۴.

پی‌نوشت:
این روایت نورانی در کنار روایات فراوان دیگری که همه مضمون مشابهی دارند و اشاره به این نکته مهم دارند که در آستانۀ ظهور حضرت بقیة الله الاعظم (علیه السلام) ، بنی العباس (لعنة الله علیهم) دچار اختلاف خواهند شد و سپس سفیانی (لعنة الله علیه) که از مهمترین حوادث وصل و مرتبط به ظهور است، شورش و خروج می‌کند و سپس باقی علائم بلافاصله [در چند ماه و پشت سر هم] رخ خواهند داد ، مانند ندای آسمانی و اعلام ظهور حضرت حجت بن الحسن العسکری (صلواة الله علیهما و آلهما) که پس از مدتی به اذن الهی قیام خود را آغاز می‌فرمایند ... اثبات می‌شود که حکومت بنی العباس (لعنة الله علیهم) دو بار بقدرت می‌رسند که یکبار آن [در زمان ائمۀ (علبهم السلام)] رخ داده و بار دوم آن در نزدیکی پایان دورۀ غیبت امام عصر (عجل الله فرجه) و در آستانۀ ظهور آنحضرت خواهد بود ...
لذا از هلاک شدن و مردن یا کشته شدن فلان رهبر و رئیس یا فرمانده نترسیم و برای طول عمر احدی جز اصحاب و یاران و شیعیان مؤمن امام زمان (علیه السلام) دعا نکنیم ، چرا که چه بسا آنکسی که عده‌ای از شیعیانِ فریب خورده او را نائب یا مورد تأئید امام زمان (علیه السلام) می‌پندارند [صرف نظر از اینکه اصلاً حضرت هیچ نائبی در هیچ زمانی نداسته‌اند و فقط چهار نفر سفیر برای دورۀ غیبت صغریٰ تعیین فرموده بودند ؛ و این یک دروغ عوامفریبانه است که فلانی نائب بر حقّ امام است! چرا که اکنون دوران غیبت تامه است] ؛ همان رهبر بنی العباسی باشد که کل فرج و گشوده شدن موانع ظهور طبق این روایت نورانی بستگی به هلاکت و مرگ او دارد که سبب اختلاف شدید بین حکومت بنی العباس ثانی خواهد شد و همین امر موجب طمع سفیانی (لعنة الله علیه) برای سیطره خواهد شد و موجب خروج او خواهد شد که خروج او وصل خواهد بود به قیام منتقم آل محمد (ص) ، حضرت بقیة الله الاعظم (روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء) ...
لذا حال که فهمیدیم تمام امر فرج بستگی به هلاکت آن رهبر بنی العباسی دارد ، حتماً و حتماً در دعاهایمان ، پس از دعا برای تعجیل در فرج حضرت ولیّ امر (عجل الله فرجه) ، هلاکت او را نیز از درگاه الهی تمناء کنیم ؛ و نیازی نیست که فرد یا شخص خاصی را به اسم لعن و نفرین کنیم ، بلکه همینکه خود خدا علم دارد که او کیست ، کافیست و باید اینگونه دعا کنیم:
اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة والنصر
اللهم العن و اهلک فلانی من بنی العباس