خداوند تبارک و تعالی در قرآن مجید می‌فرماید:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ.

ای مؤمنان! خود و خانوادۀ خود را از آتشی که هیزم آن انسانها و سنگها است، حفظ کنید.
[سورۀ تحریم: آیه ۶]

وَ سُئِلَ الصَّادِقُ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: «قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ ناراً» ، كَيْفَ نَقِيهِنَّ؟!
قَالَ: تَأْمُرُونَهُنَّ وَ تَنْهَوْنَهُنَّ.
قِيلَ لَهُ: إِنَّا نَأْمُرُهُنَّ وَ نَنْهَاهُنَّ فَلَا يَقْبَلْنَ.
قَالَ: إِذَا أَمَرْتُمُوهُنَّ وَ نَهَيْتُمُوهُنَّ فَقَدْ قَضَيْتُمْ مَا عَلَيْكُمْ‌.

از حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) سؤال شد در مورد کلام خداوند عز و جل: «خودتان و خانوادۀ خود را از آتش حفظ کنید [سورۀ تحریم: آیه ۶]» ، چگونه آنان (زنان) را حفظ کنیم؟
فرمود: «آنان را امر و نهی کنید».
به حضرت گفته شد: آنها را امر و نهی می‌کنیم ، امّا نمی‌پذیرند؟
فرمود: «هر گاه آنان را امر و نهی کردید ، دیگر وظیفۀ خود را انجام داده‌اید».

منابع:
من لا يحضره الفقيه: جلد ۳ ، صفحه ۴۴۲.
تفسیر کنز الدقائق: جلد ۱۳ ، صفحه ۳۳۶.
وسائل الشيعة [ط آل البیت]: جلد ۲۰ ، صفحه ۱۷۷.
تفسير نورالثقلين: جلد ۵ ، صفحه ۳۷۳.
الكافی [ط اسلامية]: جلد ۵ ، صفحه ۶۲.