در تاريخ شهادت حضرت امام حسن عسكري (عليه السّلام) ، مرحوم علّامهء مجلسي (ره) نقل مي‌كند كه راوي حديث مي‌گويد: چون وارد منزل حضرت عسكري (عليه السّلام) شديم ، جنازهء مقدّسش را غسل داده و كفن كرده ديديم. جعفر بن علي (برادر آن حضرت) خواست بر بدن امام (عليه السّلام) نماز بگذارد. هنگامي كه خواست تكبير بگويد ، ناگهان طفلي ماهروي ونقاب بر چهره ، با موهاي پرپشت و دندانهائي باز و از همجدا ، از پس پرده بيرون آمد و عباي جعفر را گرفته ، او را عقب زد و فرمود: « عمو! عقب برو. من بايد بر پدرم نماز بخوانم ؛ زيرا من اولي و سزاوارتر هستم.» در اين هنگام جعفر در حاليكه رنگ صورتش دگرگون شده بود ،كنار رفت. آن حضرت بر پدر گرامي خويش نماز گذارد و حضرت عسكري (عليه السّلام) را در كنار پدر بزرگوارش ، حضرت امام هادي (عليه السّلام) به خاك سپردند.

بحارالانوار ، جلد 50 ، صفحهء 332

* اولويّت امام زمان (عج) بر جعفر بن عليّ براي نماز گذاردن بر جنازهء مطهر پدر بزرگوارشان به جهات متعدّدي است. از جمله اينكه ان حضرت فرزند حضرت عسكري (عليه السّلام) مي‌باشد ونيز اينكه « امام بايد بر امام نماز بخواند » ، و ديگر اينكه مقام والاي تقواي حضرتش كه جعفر از تقوا و پرهيزكاري بي‌بهره بود. البته بايد توجّه داشت كه هنگام شهادت امام حسن عسكري (عليه السّلام) ، وجود مقدّس امام عصر (عج) حدود پنج ساله بوده‌اند ودر حاليكه منزل وخانوادهئآن حضرت در محاصرهء حكومت وقت بود ، مع الوصف دشمنان نتوانستند به آن حضرت دسترسي پيدا كنند و حضرتش در مقابل چشم انان جعفر را عقب رانده ، بر جنازهء پاك پدر ، حضرت امام حسن عسكري (عليه السّلام) نماز گذاردند. اين است معناي ولايت مطلقهء الهيّه و تصرف در عالم هستي.